ضرورت: مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر/نه شاه میخوایم نه ملا، فقط تشکیل شورا
عباس گویا - ۲۲ فوریه ۲۰۲۶ اگر ریشهی خیزش مزدبگیرانِ بهستوهآمده در ایران را از جمله در فقر مزمن، ناامنی گستردهی شغلی، فقدان چشمانداز برای زندگی شایستهی جوانان، سرکوب آزادیها، نابرابری ساختاری و تبعیض جنسیتی و ستم ملی بدانیم، آنگاه میتوان گفت آنچه میان جمهوری اسلامی ایران و جریانهای سلطنتطلب دیده میشود، ورای ادبیاتِ عشق و نفرت شان، نوعی همپوشانی راهبردی و طبقاتی است. سلطنتطلبی صرفاً یک «گروه فشار» نیست؛ پروژهای سیاسی با دستور کار مشخص است. اگر در گردهماییهای آنان نشانی از مطالبهی آزادی زندانیان سیاسی، وعدهای—حتی صوری—برای رفاه عمومی، یا دفاعی از برابری حقوق زنان و مردان و رفع ستم ملی دیده نمیشود، این غیبت تصادفی نیست. این مطالبات در پروژهی آنان جائی ندارد. آنها یک هدف مشخص دارند و بس: جا بجا کردن دستگاه حکومتی، با تمام دم و دستگاه سرکوبش، از جمهوری اسلامی به رضا پهلوی توسط آمریکا و اسرائیل برای پیشبرد همان مأموریتی که حکومت اسلامی در انجام آن، در حال حاضر، ناکام مانده است: مهار و سرکوب نیروی کار معترض، سرکوب خواستهای آزادی خواهانه و برابری طلبشان. آنچه از سوی سلط...