محتملترین سناریو: فرصتی که نباید سوزاند
عباس گویا - ۱۲ فوریه ۲۰۲۶ پن جمعهٔ سیاه ۱۸ و ۱۹ دیماه، با قتلعام دهها هزار نفر، بهانهای کمنظیر در اختیار آمریکا قرار داده است تا مناقشات خود با ایران را پیش ببرد. این فاجعه شهروندان را مرعوب نکرد، اما در غیاب یک آلترناتیو کارگریِ سازمانیافته، آنان را به وضعیتی از استیصال کشاند که نه به حملهٔ نظامی آمریکا دل میبندند و نه الزاماً در برابر آن میایستند. پنجمعهٔ سیاه و عامل آن، جمهوری اسلامی، برای هیچکس قابل دفاع نیست؛ و این همان واقعیتی است که آمریکا بر آن حساب باز کرده است. «دوستان» حکومت اسلامی تهدیدهای نظامی آمریکا را یا با سکوت، یا با غرولندهای کماثر پشت سر میگذارند. امروز حتی ترکیهٔ عضو ناتو و عربستان سعودی، متحد دیرینهٔ آمریکا، بیش از چین و روسیه نگران حملهٔ نظامی آمریکا به ایراناند. با وجود پروپاگاندای جنگی هر دو سوی ماجرا و بسیج گسترده و کم سابقهٔ نیروهای نظامی آمریکا در خاورمیانه، مزدبگیران در غرب تمایل چندانی به شکلدادن یک جنبش فراگیر ضدجنگ نشان ندادهاند. آنچه احتمالاً شکل خواهد گرفت، نه یک جنبش تودهای ضدجنگ، بلکه مقاومت بقایای اسلام سیاسی و حمای...