فعال کارگری یا مشاور جمهوری اسلامی؟
بهروز فراهانی:«همان مجتمعهای پیشین را با همان حرفه هايی که درش بود را اینها [جمهوری اسلامی] باید براه بیندازند. یک وضعیت اقتصادی- جنگی باید اعلام بشه و دولت آستین خودش را بالا بزنه، و همین در واقع ساختهائی که وجود داشته، زیرساختهائی که از بین رفته را تجدید حیات کند. مگه میشه ایران بدون پتروشیمی یا بدون سوله فولاد مبارکه و بدون شرکتهای تولید کننده اوره و کودهای شیمیائی بتونه روی پای خودش بایسته؟»* پاسخ: بله، میشود آقای فراهانی، جناب مشاور جمهوری اسلامی. کارگران و زحمتکشان ایران، با وجود همین نفت و پتروشیمی و فولاد مبارکه و صنایع تولید کود شیمیایی، به فقر کشانده شدهاند. امروز بسیاری از آنها چندین برابر زیر خط فقر زندگی میکنند؛ گورخوابی، خیابانخوابی، ماشینخوابی، بیخانمانی و حاشیهنشینی به واقعیت زندگیشان تبدیل شده است. آنچه میتواند کارگران را روی پای خود نگه دارد، نه بازسازی شاخههای تولید و نه وجود شرکتهای بهاصطلاح «زیرساختی» است؛ نه نفت، نه پتروشیمی، نه فولاد و نه کود شیمیایی. آنچه زندگی آنان را بهبود میبخشد پایان دادن به استثمار است. آقای فراهانی، شما تنها کسی ...