«اشتباه اول ترامپ شروع جنگ بود، اشتباه بعدیش باختن جنگ به ایران است»
عباس گویا - ۲۷ مارس ۲۰۲۶
تیتر بالا عنوان مقاله ای در گلوب اند میل کانادا بود که بشکل موجزی موضع هیئت حاکمه آمریکا و کلا غرب را در مورد جنگ بیان میکند. مستقل از اهداف اولیه آمریکا برای شروع جنگ، که قطعا تغییر پیدا کرده اند، و علیرغم صدمات مهلک به نیروهای هوائی و دریائی ج ا و با وجود کشته شدن خامنه ای و تنی چند از بالاترین مقامات نظامی سیاسی ایران ... بستن تنگه هرمز و موشک پرانی سپاه به کشورهای خلیج، برگهای برنده ایران در مقابل آمریکا شدند طوریکه امروز آمریکا یا مجبور به عقب نشینی یا تشدید جنگ در سطوح خشونت بارتری شده است. مضحکه ترامپ مبنی بر «مذاکرات» با ایران در لیستهای ۱۵ و ۵ ماده ای آرزوهای دو طرف قابل مشاهده است. فاصله آن خواستهای متضاد را تنها با قیاس سال نوری میتوان سنجید، توافق در حال حاضر غیر ممکن است.
حال فاکتور ترامپ را هم که به مجموعه بالا بیافزاییم، هر دو حالت عقب نشینی یا تشدید جنگ محتمل است. در صورت عقب نشینی آمریکا، دور جاری جنگ عملا بمعنی شکست آمریکا خواهد بود و جمهوری اسلامی بی تردید بسوی ساخت بمب اتم خیزش برمیدارد که بنوبه خود آن دستاویزی برای دور جدیدی از جنگ در آینده خواهد شد. جنگ ناتمام جاری بدون رسیدن به خواستههایش جنگی نیمه تمام است و عقب نشینی امروز آمریکا با دور دیگری از جنگ در آینده ادامه خواهد یافت.
در صورت ادامه جنگ، ابعاد آن بیشک بسیار گسترده تر خواهد شد، فجایع انسانی، کشتار و بیخانمانی و تراژدیهای بسیار دیگر را بدنبال خواهد داشت. فشار اقتصادی آن نیز در چهار گوشه دنیا حس خواهد شد، هر چه باشد ما در عصر دهکده جهانی و تنیدگی سرمایه در کلیت کره زمین زندگی میکنیم.
مابازای شرایط بالا، در هر دو حالت ختم موقت جنگ یا ادامه آن، در سرکوب ساکنین ایران خصوصا زحمتکشان چه خواهد بود؟ هر یک از این دو حالت چه وظائفی را روی میز سوسیالیستها قرار میدهد؟
***
نظرات
ارسال یک نظر